home page

కోర్టులు గొప్పవే.. మరి ఎందుకీ గులాంగిరి..?

 | 
Court
 

90శాతం అంగవికలత్వం, దేశంలోని అత్యున్నత యూనివర్సిటీలో పాఠాలు చెప్పే సాయిబాబాకి జైలులో చలికాలంలో కప్పుకోవడానికి దుప్పటి ఇవ్వమని కోర్టులో అడుక్కోవడానికి అవకాశం లేకపోయింది.

90ఏళ్లకి దగ్గరపడిన వృద్దుడు స్టెన్‌స్వామీ వొణికే చేతుల్తో తిండితినలేను, తాగలేను, పీల్చుకోవడానికి సిప్పర్ ఇప్పించండి అని జైలు అధికారులకి అదేశాలిప్పించమని కోర్టుకు వెళ్లాల్సివచ్చింది.

80ఏళ్లు దాటిన వరవరరావుకి కరోనా సోకింది, మందులు ఇప్పించండని, చనిపోయాడని కూడా వార్తలు గుప్పుమన్న తర్వాత కూడా ఆసుపత్రికి తరళించడానికి కోర్టుని వేడుకోవాల్సి వచ్చింది.

70ఏళ్ల రకరకాల జబ్బుల్తో బాధపడుతోన్న తేల్‌తుంబ్డే, 60ఏళ్ల కదలలేకుండా కీళ్ల నొప్పుల్తో బాధపడే సుధా భరద్వాజ్.. ఇలా ఎంతమందో డిల్లీ అల్లర్లనీ, కోరేభీమగావ్ అనీ, హత్రాస్ కేసనీ రకరకాల జైళ్లలో దేశానికి ద్రోహం చేస్తున్నారని బెయిల్ కాదు కనీస అవసరాలు కూడా అందక కొంచెం కొంచెం చావుకు దగ్గరవుతున్నారు. వీరిలో ఎవరి చావు ఎప్పుడు వినాలోనని కుటుంబ సభ్యులు బిక్కుబిక్కుమంటున్నారు. నా బంధువుల అనారోగ్యం కంటే ఈ మధ్య కాలంలో వీళ్ల అనారోగ్యమే గుర్తొస్తోంది.

రోజులు, వారాలు, నెలలు, సంవత్సరాలు దాటుతున్నా, వీళ్లకెందుకు బెయిల్ రాదు. రాకపోయినా ఫర్లేదు ఒక ఆర్మీ ఆసుపత్రిలో ఎందుకు పరీక్షలు జరపరు, కనీసం జిల్లా ఆసుపత్రిలోనైనా ఎందుకు జరపరు, సుప్రీంకోర్టు దాకా ఎందుకు కనీసం హైకోర్ట్, కాదు కనీసం సెషన్స్ కోర్టుకు ఎందుకు వాదన వినిపించుకోవడానికి అవకాశమివ్వరు.

ఇవన్నీ ధర్మాసనం ముందు లాయర్లు ప్రస్తావించినా కూడా, వొంటిమీద ఆరోపించిన ఒక్క దెబ్బ మెడికల్ పరీక్ష తేల్చకపోయినా, ఎంపీగారికి అనుకూలంగా టీవీ చానెల్లో రఘురామరాజుకి సుప్రీంకోర్టు తీర్పు వస్తోంటే మరో చానెల్లో కొత్తగా నిషేధిత ప్రజాసంఘాల సభ్యులమీద నిర్బంధానికి పేర్లు ప్రకటిస్తున్నారు.

దేశం జిందాబాద్. న్యాయం వర్దిల్లాలి.

Siddharthi Subhas Chandrabose